Unexpect - Fables of the Sleepless Empire

1. Unsolved Ideas of a Distorted Guest
2. Words
3. Orange Vigilantes
4. Mechanical Phoenix
5. The Quantum Symphony
6. Unfed Pendulum
7.In the Mind of the Last Whale
8. Silence This Parasite
9. A Fading Stance
10. When a Joyful Dead Are Dancing
11. Until Yet a Few More Deaths Do Us Part

Unexpect นี้ถือเป็นวงเมทัลที่อยู่มาได้นานพอควรอีกหนึ่งวงที่ไม่ค่อยได้ออกอัลบั้มกันมากนัก ไม่ทราบด้วยสาเหตุใดเช่นกัน แต่ตอนนี้ พวกเขาและเธอได้กลับมาแล้วกับงานชุดใหม่ซึ่งถือเป็นงานชุดที่สาม โดยที่สมาชิกวงนั้นมีการเปลี่ยนไปเล็กน้อยเท่านั้น และก่อนหน้านี้ไปสองปี ทางวงก็ได้ร่วมทัวร์กับ Dream Theater, Opeth และ Bigelf ในงาน Progressive Nation ที่ยุโรป ซึ่งจากประกบการณ์ตรงนั้น พวกเขาและเธอสามารถกลั่นกรองออกมาเป็นอัลบั้มใหม่นี้ได้เป็นผลสำเร็จ โดยงานชุดนี้เพิ่งจะออกวางแผงเมื่อสิ้นเดือนก่อนนี้เอง รวมถึงโยกย้ายสังกัดจาก The End ไปอยู่กับ Galy Records ซึ่งเป็นสังกัดแนวใกล้เคียงกันในประเทศบ้านเกิดของทางวง

งานชุดนี้คงไม่ต้องพูดถึงความสุดโต่งอย่างที่เคยทำในชุดก่อน แต่แลชุดนี้จะมีพัฒนาการขึ้นเป็นลำดับ ทั้งในแง่ของสุ้มเสียงและความซับซ้อน และสิ่งที่พิเศษหน่อยในชุดนี้ก็เห็นจะเป็นเครื่องสายนี่ละฮะที่ฉายแววโดดเด่นขึ้นมาเรื่อยๆ รวมถึงยังผสานแนวเพลงอื่นๆที่ไม่ใช่เมทัลเข้าไปมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน อาทิ แจ๊ส ฟังค์ โอเปรา และคลาสสิคัล เป็นต้น ในขณะที่ทางวงเองก็มีโปรเกรสสีฟเมทัล เดธเมทัล และแบล็คเมทัล ยืนพื้นอยู่แล้วด้วยเช่นกัน (เวลาจัดแนวจึงเหมารวมเสียว่าเป็นอวองการ์ดโปรเกรสสีฟเมทัล จะได้ง่ายหน่อย) เครื่องดนตรีหลักๆ (นอกจากไวโอลิน) ก็จะได้แสดงฝีมือกันมากขึ้นด้วยเช่นกัน รวมถึงเบสเก้าสายในตำนานของท่าน ChaotH ด้วย และความจริงแล้ว ระดับฝีมือของวงโดยรวมนั้นน่าจะเทียบเคียงกับวงเทคนิคัลเดธระดับหัวกะทิได้สบาย และในบรรดา 11 เพลงนี้ทางวงก็ยังมีเพลงแอบแอมเบียนท์-นอยส์อีกด้วย

ภาคกีต้าร์คู่ของชุดนี้เรียกว่าต้องเล่นได้หลากหลายพอสมควร ไม่เช่นนั้นแล้วจะตามภาคดนตรีหลักๆไม่ทัน และด้วยความที่ทางวงใช้เครื่องดนตรีมากอยู่แล้ว จึงทำให้ริฟฟ์นั้นดูจะเป็นรองไปเลย แต่ถึงกระนั้นเสียงก็ยังหนักแน่นพอที่จะเพิ่มความเป็นเมทัลให้กับภาคดนตรีได้ ส่วนภาคลีดนั้นก็มีความซับซ้อนกว่าเดิมอยู่พอสมควร ส่วนเครื่องสายอื่นๆในชุดนี้ถือว่ามาแรงพอสมควร โดยเฉพาะไวโอลินที่น่าจะมาแรงแซงกีต้าร์ไปเลย เพราะมีการสอดประสานกันตลอด รวมถึงยังสามารถทำหน้าที่เป็นพื้นหลังได้ดีอีกด้วย ทำให้บรรยากาศของดนตรีนั้นดูอลังการขึ้นในระดับหนึ่ง ส่วนเบสของ ChaotH นั้นก็ถือว่าโดดเด่นขึ้นจากชุดก่อนพอสมควร เพราะชุดนี้เขาได้โขว์อะไรมากกว่าการจิ้มเบสเก้าสายด้วย สุ้มเสียงที่เขาเล่นในบางช่วงนั้นก็จะหนาทุ้ม แต่บางช่วงก็ทำให้นึกถึงวาร์กีต้าร์เหมือนที่นายโคลิน มาร์สตันเคยเล่นไว้ใน Behold… The Arctopus ภาคกลองนั้นเล่นได้ละเอียดและละเลียดกว่าชุดก่อนพอสมควร ซึ่งเรื่องฝีมือกับสุ้มเสียงคงไม่ต้องบรรยายกันมากมาย แต่เครื่องดนตรีอีกหนึ่งที่มองข้ามไปได้เลยคือเปียโน (รวมถึงคีย์บอร์ด) ซึ่งมีส่วนช่วยให้ภาคดนตรีอยู่พอสมควร และช่วงที่เด่นก็จะโดดเด่นมาก ส่วนเสียงร้องของ Leilindel กับ Syriak ก็ประสานกันได้ดีเหมือนเคย เสียงร้องหญิงในระดับ (เมซโซ) โซพราโนเห็นจะได้ แต่ก็มีอิทธิพลของแจ๊สเข้ามาบ้างในบางโอกาส ส่วนของรายหลังนั้นสำรอกได้ตั้งเสียงต่ำและเสียงสูง ซึ่งถือเป็นจุดเด่นของวงอยู่แล้ว และก็มีการร้องประหนึ่งการโต้ตอบกันไปมาซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากโอเปราอยู่เนืองๆ (เพลงละครบรอดเวย์ก็น่าเป็นไปได้เช่นกัน)

งานชุดนี้เป็นงานประเภทที่มีเพลงที่โดดเด่นไม่แพ้กันทุกเพลงเลยละ อย่าง Orange Vigilantes ที่เป็นเพลงเปิดตัวอัลบั้มก่อนที่จะออกวางแผง ก็ได้ความเป็นแจ๊สที่โดดเด่นอยู่มาก โดยเฉพาะในไลน์ของเปียโน รวมถึงเสียงร้องที่โดดเด่นทั้งการร้องเดี่ยวของ Leilindel ที่หลุดมาทางแจ๊สค่อนข้างชัดเจน และการประสานสำรอกกับเสียงร้องหญิงที้เข้าทางดีอย่างไม่น่าเชื่อ ส่วนแทร็คเปิดอัลบั้มอย่าง Unsolved Ideas of a Distorted Guest ในช่วงครึ่งแรกของเพลงและช่วงหลังๆอีกนิดหน่อยมีอิทธิพลของฟังค์อยู่บ้าง แต่ไม่ถึงกับจ๋าเสียทีเดียว และถัดจากเพลงนี้ก็เป็น Words ที่เป็นเพลงช้าที่ “โหด” มากในแง่ของดนตรี แต่ไวโอลินกับเบสก็เล่นได้เพราะมาก รวมถึงท่อนลีดคู่ประสานก็โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และช่วงที่ใส่บลาสต์บีทก็ทำได้หนักแน่น In the Mind of the Last Whale น่าจะเป็นเพลงเดียวที่ติดแอมเบียนท์-ทดลองมาเต็มๆ แม้จะเป็นเพียงเพลงสั้นๆ แต่ก็คุ้มค่า ต่อกับ Silence the Parasite ที่แลจะเน้นเมทัลมากหน่อยซึ่งพวกเขาและเธอก็ประสานงานกันได้ดีทีเดียว

งานชุดนี้ถือว่ามีพัฒนาการอยู่พอสมควรในทุกๆด้าน เรียกว่าพวกเขาและเธอสั่งสมประสบการณ์ห้าปีมาใช้กันจนคุ้มทีเดียว แต่งานชุดอาจจะฟังยากกว่าชุดก่อนนิดหน่อย แต่ฟังไปสักพักคงจะติดหูได้เอง ผมเชื่อเช่นนั้น และก็ขอให้พวกเขาและเธอพัฒนาแนวคิดในการเสนอผลงานใหม่ๆมาเราฟังกันเรื่อยๆครับ

Rating: 8.5/10

เพลงตัวอย่าง: The Quantum Symphony

บทความโดย Fog